O gün binlerce kişi New York'un Grand Central Terminali'nden geçer. Burası insanların hoş geldin ya da elveda demek için geldiği yerdir. Burası yitik kalplerin istasyonudur. Buraya gelen herkesin anlatacak bir hikâyesi vardır.
Yitik Kalpler İstasyonu'nda hayat bir tren gibi kontrolden çıkmıştır sanki. Nereye gittiğinizi, nereden geldiğinizi, bir sonraki köşede sizi ne gibi bir tehlikenin beklediğini bilemezsiniz ama yine de küçük bir kıpırtı kocaman bir umudun hamuru olur.
